| Wie timmert er voor ons aan de weg? |
 |
 |
|
Met verkozenen in het Europees parlement, de Kamer van Volksvertegenwoordigers, de Senaat en het Vlaams parlement staat de N-VA stevig op de politieke kaart. Deze volksvertegenwoordigers timmeren dagelijks aan de weg naar een sterker Vlaanderen. West-Vlaanderen: |
“De N-VA gelooft in Europese samenwerking. Als exportregio heeft Vlaanderen alle belang bij een goed functionerende Europese Unie. We moeten Vlaanderen én Europa versterken. Als Vlaams minister voor Buitenlands Beleid merkte ik dat België ons blokkeerde: omdat Vlamingen en Franstaligen niet tot een eensgezind Belgisch standpunt kwamen, moesten de Belgische EU-vertegenwoordigers zich al te vaak onthouden bij stemmingen. Als enige Vlaams-Europese
“Inburgering veronderstelt rechten én plichten. Als eerste partij werkte de N-VA een visie uit over verplichte inburgering. Vervolgens hebben we dit omgezet in Vlaams beleid. Het Vlaams inburgeringsdecreet én de Vlaamse wooncode zorgen ervoor dat nieuwkomers eerst en vooral onze taal leren. Maar ook op dit vlak maakt de Belgische regering er een potje van door haar migratiepolitiek. Franstalige partijen drukten de snel-Belg-wet door en eisen nu een algemene regularisatie van tienduizenden illegalen. Vlaanderen dweilt de samenlevingsproblemen op terwijl België de migratiekraan laat openstaan.”
“De federale overheid moet vooral zorgen dat de pensioenen betaalbaar blijven. Elke Vlaming torst nu reeds een staatsschuld van 30.000 euro op zijn schouders. Begrotingsdiscipline is dus absoluut noodzakelijk. Vlaanderen daarentegen is schuldenvrij en moet volop investeren in scholen, ziekenhuizen, zorgtehuizen en infrastructuur. Zo kunnen we genieten van een sterke economie met veel jobs en sociaal welzijn.”
“Als arts maak ik me zorgen. Patiënten draaien steeds vaker zelf op voor hun gezondheidsfactuur. De sluipende privatisering van de gezondheidszorg ondermijnt de solidariteit én de gezondheid van de patiënt. De ganse sector merkt dat Vlaanderen en Wallonië een verschillende visie hebben op gezondheidsbeleid. De taalgrens is ook een zorggrens. Vlaanderen kiest voor de huisarts en preventie, Wallonië voor de duurdere dienstverlening via het ziekenhuis. Daarom zou Vlaanderen beter zelf alle bevoegdheden inzake gezondheidszorg uitoefenen. Op die manier blijven de kosten onder controle en de factuur betaalbaar.”
“Misschien komt er een dag dat u hulp nodig hebt bij de simpelste dingen: de trap opgaan, aankleden, boodschappen doen. Daarom riep Vlaanderen een verzekering in het leven die een deel van die kosten kan terugbetalen. Ik wens Wallonië dezelfde zorgverzekering toe. Want autonomie werkt. Al haast ik me erbij te zeggen dat je dan zelf de rekeningen moet betalen. Logisch toch?”.
“Inburgering veronderstelt rechten én plichten. Als eerste partij werkte de N-VA een visie uit over verplichte inburgering. Vervolgens hebben we dit omgezet in Vlaams beleid. Het Vlaams inburgeringsdecreet én de Vlaamse wooncode zorgen ervoor dat nieuwkomers eerst en vooral onze taal leren. Maar ook op dit vlak maakt de Belgische regering er een potje van door haar migratiepolitiek. Franstalige partijen drukten de snel-Belg-wet door en eisen nu een algemene regularisatie van tienduizenden illegalen. Vlaanderen dweilt de samenlevingsproblemen op terwijl België de migratiekraan laat openstaan.”
“Inburgering veronderstelt rechten én plichten. Als eerste partij werkte de N-VA een visie uit over verplichte inburgering. Vervolgens hebben we dit omgezet in Vlaams beleid. Het Vlaams inburgeringsdecreet én de Vlaamse wooncode zorgen ervoor dat nieuwkomers eerst en vooral onze taal leren. Maar ook op dit vlak maakt de Belgische regering er een potje van door haar migratiepolitiek. Franstalige partijen drukten de snel-Belg-wet door en eisen nu een algemene regularisatie van tienduizenden illegalen. Vlaanderen dweilt de samenlevingsproblemen op terwijl België de migratiekraan laat openstaan.”
“Onze wereld wordt één groot dorp. Dat is misschien nog het meest zichtbaar aan de universiteit. Nu al bieden we anderstalige cursussen aan om buitenlandse studenten en onderzoekers aan te trekken. Internationaliseren is nodig, maar dat mag niemand uitsluiten. Daarom houd ik vast aan het Nederlands als onderwijstaal. En ook de Vlaamse studenten zien dat zo.”
“De splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde gaat over veel meer dan alleen een kieskring. Dit gaat over het naleven van de Grondwet en het opbrengen van respect voor elkaars grenzen. De Vlamingen hebben nog nooit grondgebied van een ander opgeëist. Wij vragen datzelfde respect van de Franstaligen.”
“De federale overheid moet vooral zorgen dat de pensioenen betaalbaar blijven. Elke Vlaming torst nu reeds een staatsschuld van 30.000 euro op zijn schouders. Begrotingsdiscipline is dus absoluut noodzakelijk. Vlaanderen daarentegen is schuldenvrij en moet volop investeren in scholen, ziekenhuizen, zorgtehuizen en infrastructuur. Zo kunnen we genieten van een sterke economie met veel jobs en sociaal welzijn.”
“Ook in de Kempen zijn er de laatste tijd flink wat banen verloren gegaan. Op straat word ik er vaak over aangesproken. De mensen hebben weinig begrip voor de bestuurlijke crisissen en incidenten in de Wetstraat. Begrijpelijk! En toch zal de oplossing uit Brussel moeten komen. Wellicht niet langer van de Wetstraat 16 waar de Belgische premier woont en de Belgische regering ruziet, maar van het Martelarenplein. Daar werkt de Vlaamse regering.”
“We betalen ons blauw aan elektriciteit en gas, terwijl Electrabel alsmaar rijker wordt. Er moet meer concurrentie op de energiemarkt komen, zodat de prijzen voor de mensen dalen. We moeten zelf proberen om wat minder te verbruiken en tegelijk investeren in hernieuwbare energiebronnen. Zolang die er nog niet voldoende zijn, moeten we ook kernenergie een eerlijke kans geven. Zekerheid en betaalbaarheid, dat zijn voor mij de prioriteiten.”
“Overal ter wereld zie ik regeringen investeren in scholen, ziekenhuizen en het onderhoud van wegen om de economische motor opnieuw te starten. Maar Vlaanderen moet eerst de Belgische begrotingsputten wegwerken. Een sterker Vlaanderen rijdt zonder handrem op. Daar ben ik van overtuigd.”
“De N-VA gelooft in Europese samenwerking. Een exportregio als Vlaanderen heeft alle belang bij een goed functionerende Europese Unie. We moeten Vlaanderen én Europa versterken. Als Europees parlementslid merk ik vaak dat België ons blokkeert: in veel dossiers moet België zich onthouden bij stemmingen omdat er geen overeenkomst kan bereikt worden tussen de standpunten van de deelstaten. Vlaanderen moet zijn stem rechtstreeks kunnen laten horen in Europa, dat kan alleen als Vlaanderen ook echt een lidstaat wordt van de Europese Unie.”
“Ook in Limburg voelen we de crisis en moeten we op zoek gaan naar nieuwe kansen voor meer jobs. Nog meer dan onze Vlaamse havens kan Limburg met zijn goede ligging de rest van Europa bevoorraden. Maar dan moeten we onze goederen wel weg krijgen uit die havens. Met een sterker Vlaanderen kunnen we ook het spoor inschakelen want onze Vlaamse wegen slibben dicht. Is dat te veel gevraagd van de Belgische NMBS?”
